Menu

Dreaming NYC

Dreaming NYC schreef ik, net als mijn ode aan Montreal, na onze rondreis door Amerika en Canada in 2015.

De zon zakt al langzaam achter de horizon. Die prachtige horizon waar we de skyline van New York zien liggen. We staan vast in de file, maar dat is niet erg. Deze keer niet. Op de achterbank van een gele taxi kijken we elkaar aan. Vol geluk dat we hier samen zijn. Tien jaar, wat lijkt het lang geleden, en wat is er veel gebeurd. Maar daar in die taxi, met de zwarte omtrek van het Empire State building in de verte, voelt het alsof ik thuiskom. Alsof ik hier pas geleden nog was.

Herinneringen van tien jaar geleden schieten door mijn hoofd. De eerste momenten in NYC, als zeventienjarig meisje. Nog nooit gevlogen, nog nooit lang zonder papa en mama op stap geweest en een heel jaar in Amerika voor me. Opnieuw beginnen aan de andere kant van die grote oceaan. De eerste hamburger. De busrit. Met papa en mama in de trein. De opname van Goodmorning America. Met mijn zusje op zoek naar de Paul Frank store. In rap tempo volgen de beelden elkaar op.

Die eerste keer dreaming NYC

New York, je blijft indrukwekkend. Stiekem benijd ik J. die de skyline voor het eerst mag aanschouwen. De eerste keer dat je die zee aan wolkenkrabbers voor je ziet liggen, dat magische moment. Ik ben blij dat ik er bij mag zijn. Dat ik dit met hem mag delen. De taxi zet zich langzaam voort richting Manhattan, naar het Meatpacking district, en nog specifieker de Dream Downtown, waar we het eerste weekend verblijven. Ons nog onbewust van alle fijne momenten die voor ons liggen. Maar juist heel bewust van dat ene moment, daar in de taxi, met de zon in ons gezicht en de wereld aan onze voeten.

Sushi op de High line, een prachtig uitzicht vanaf het Rockefeller Center, de wind door je haar op de ferry naarΒ Staten Island en shoppen op 5th Avenue: letterlijke hoogtepunten in deze stad. Elke keer weer. Toch word ik nog blijer van die kleine ontdekkingen. Die pareltjes, die alleen voor ons van betekenis lijken te zijn. Happy hour met cocktails, quesadillas en heel veel smilesΒ bij die ene bar waar we twee weken later gewoon weer zaten. Urenlang dwalen door de stad zonder plan. Die ene avond in Brooklyn. Nu ik dit allemaal opschrijf, heb ik weer een krankzinnig grote glimlach op mijn gezicht. New York, de stad waar je helemaal onzichtbaar kan zijn als je dat even wil, maar waar tegelijkertijd ook alles kan. Dankbaar voor nieuwe herinneringen, voor onbetaalbare momenten en voor een nog langere film aan geluksmomenten die ik mijn hoofd kan terugspelen. Dankjewel NYC, je was (weer) geweldig.

No Comments

    Leave a Reply