Menu

Over Michelle

We carry our homes within us, which enables us to fly.

John Cage

Wees jezelf

Als kind wist ik heel goed wat ik wilde. En wat ik vooral ook niet wilde. Keuzes maakte ik voornamelijk vanuit mijn gevoel. Nu zou ik dat beschrijven als ‘mijn onderbuikgevoel’ (sacral generator in human design, maar daarover later meer), intuïtie of vanuit vertrouwen, liefde. En dat bleef ik doen, groot en klein. Van het podium pakken tijdens een show op de camping in Frankrijk tot een hoofdrol claimen in de musical op school. Van juist niet naar dezelfde middelbare school gaan als mijn vriendinnen tot alles op alles zetten voor een danscarrière. Ik dacht er niet veel over na en luisterde naar de wijsheid van mijn lichaam. Ik vroeg mijn ouders soms om advies en ook zij moedigden me aan vooral naar die innerlijke stem te luisteren: ‘Volg je hart. Ga maar’.

En toen

Dus dat deed ik. Totdat ik er op een gegeven moment achter kwam dat ik dat niet meer deed. Of eigenlijk al een tijdje vergeten was. Ik was na mijn studies gaan werken op kantoor. Zoals iemand die cum laude afstudeert dat ‘hoort’ te doen. Op eigen benen staan, hard werken en tussendoor op die schaarse vrije dagen heel hard genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. En toen ‘ineens’: onverklaarbare vermoeidheid, vitaminewaardes die veel te laag waren en luchtweginfecties die elkaar in rap tempo opvolgden. Medische onderzoeken en injecties volgden, maar stiekem wist ik toen al: dit los je niet op met alleen een prik of pil. Hoewel het in mijn ogen vooral vervelend was, nam ik mezelf tijdens een prachtreis door Maleisië voor: dit niet meer. Ik zegde mijn baan op om aan een nieuw werk-studie-avontuur te beginnen en haalde mijn mindfulness cursus van 2015 weer uit de kast: ik wilde bewust mijn eigen leven leiden, zonder te hoeven voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij en oude conditioneringen. Ik deed cursussen en opleidingen in astrologie, (kinder)yoga, zelfontwikkeling en human design en deed praktijkervaring op met ayurveda, coaching en spiritualiteit. Stukje bij beetje kwam ik weer thuis bij mezelf.

Mijn reizen hebben altijd een transformerende uitwerking gehad. Hoe langzamer en hoe meer in het moment ik reisde, hoe meer ik in verbinding kwam met mezelf en de wereld om me heen. Daar op reis leerde ik wat mindfulness was, nog voordat ik er ooit van had gehoord. Ik was al vroeg nieuwsgierig naar anderen en leerde dat je mensen beter kunt begrijpen door onderdeel uit te maken van hun wereld. Of dat nu letterlijk gebeurde door een jaar door te brengen in een gastgezin in Philadelphia (USA) of door bij mensen thuis te komen in de ouderenzorg tijdens mijn studie in Maastricht.

Al mijn reizen, zowel naar binnen als naar buiten, zitten vol waardevolle lessen. Net als die van jou. Via Faileas wil ik je graag meenemen in mijn reizen en jou inspireren stil te staan bij die van jou. Het is fijn dat we veel op de automatische piloot kunnen doen (want hallo, vermoeiend als je overal over na moet denken), maar het is ook zo de moeite waard om de tijd te nemen om te vertragen, bewust te reflecteren en eventueel van koers te wijzigen.

Ik ben altijd op reis, of ik nu leef uit een backpack in Nieuw-Zeeland of in ons huis in Den Haag zit. En ik ben ook altijd thuis, door een huis in mezelf te bouwen. Ik ben graag op mezelf én wil diepe connecties met anderen. Ik kan ontzettend uitgesproken zijn of geen mening hebben. Enigma of niet, ik heb besloten alles van mezelf te omarmen en bewust te leven met het ritme van het universum. Zo creëer ik elke dag een leven dat bij mij past en dat kan jij ook!

En mijn reis gaat verder, zowel van binnen als over deze mooie wereldbol. Ik neem je via Faileas graag mee! Wat is jouw reis?

♡ – Michelle